W latach 60-tych ubiegłego wieku pojawiło się w nauce pojęcie paradygmatu (Kuhn 1962). Współcześnie nauka bardzo często posługuje się tym pojęciem ogólnie w odniesieniu do jej metodologii, czyli do jej narzędzi wykorzystywanych do rozwiązywania danych zagadnień ogólnych i bardziej konkretnych problemów naszego poznawania oraz wszystkiego co nas otacza. W poznawaniu tym napotykamy na paradoksy poznania. Modele, metody i narzędzia uznane przez Naukę jako naukowe, pokazują niekiedy, że powinno być TAK, ale RZECZYWISTOŚĆ weryfikuje to często INACZEJ. Jeśli w danej dziedzinie zdarza się to często, to nauka podpowiada, że trzeba coś zmienić, stworzyć nowe narzędzia poznania – nowy paradygmat. Okazuje się, że dotyczy to chyba wszystkich dyscyplin naukowych. Czego konkretnie, jakich jej wymiarów teoretycznych i aplikacyjnych w szczególności do zarządzania w zasadzie wszelkimi ludzkimi racjonalnymi działaniami, w ujęciu zaledwie ogólnym dotyczy nasz obszar badań.