Wykład poświęcony jest mechanizmom, dzięki którym doświadczenia stresowe, szczególnie o charakterze przeciążającym, mogą pozostawiać trwały ślad w funkcjonowaniu organizmu. Uczestnicy poznają, w jaki sposób układ nerwowy przetwarza i „zapamiętuje” stres oraz dlaczego reakcje emocjonalne i fizjologiczne mogą utrzymywać się mimo upływu czasu. Omówione zostaną podstawowe procesy neurobiologiczne związane z reakcją stresową, w tym rola struktur mózgowych odpowiedzialnych za detekcję zagrożenia (ciało migdałowate), przetwarzanie kontekstu i pamięci (hipokamp) oraz regulację reakcji emocjonalnych (kora przedczołowa). Przedstawione zostanie również znaczenie fizjologicznej reakcji stresowej związanej z aktywacją osi oś podwzgórze–przysadka–nadnercza oraz jej wpływ na funkcjonowanie ciała. W oparciu o
aktualne modele psychotraumatologiczne wyjaśnione zostanie, w jaki sposób powstaje tzw. „pamięć ciała”, rozumiana jako utrwalone wzorce reakcji emocjonalnych i somatycznych. Uczestnicy poznają także podstawowe, oparte na badaniach naukowych strategie wspierające regulację układu nerwowego oraz redukcję napięcia. Spotkanie ma charakter interaktywny i obejmuje elementy doświadczeniowe, które umożliwiają lepsze zrozumienie własnych reakcji oraz zwiększenie świadomości sygnałów płynących z ciała. Cele zajęć: Celem spotkania jest zwiększenie wiedzy na temat wpływu stresu i doświadczeń traumatycznych na funkcjonowanie mózgu i ciała, rozwijanie rozumienia własnych reakcji oraz wzmacnianie umiejętności regulacji emocjonalnej.
Metody pracy: Wykład uzupełniony o elementy aktywizujące, takie jak krótkie ćwiczenia doświadczeniowe, pytania kierowane do uczestników oraz odniesienia do codziennych sytuacji.