Współczesna komunikacja coraz rzadziej opiera się wyłącznie na słowach. Coraz częściej porozumiewamy się za pomocą obrazów, emoji, reakcji, krótkich filmów, interfejsów i komunikatów tworzonych z myślą o szybkim odbiorze w przestrzeni cyfrowej. W tej rzeczywistości zmienia się nie tylko sposób przekazywania informacji, ale również sposób budowania relacji, wyrażania emocji i rozumienia drugiego człowieka. Wykład poświęcony będzie zjawisku empatii cyfrowej rozumianej jako zdolność rozpoznawania, interpretowania i etycznego uwzględniania emocji, perspektyw oraz potrzeb innych osób w komunikacji zapośredniczonej cyfrowo. Szczególna uwaga zostanie poświęcona komunikacji wizualnej: temu, jak obrazy, układy ekranów, krótkie formy wideo, znaki emocjonalne i narracje cyfrowe wpływają na nasze współodczuwanie, poczucie bliskości i społeczną wrażliwość.

Podczas spotkania postawię pytania o to, czy media cyfrowe rzeczywiście pomagają nam lepiej rozumieć innych, czy raczej wytwarzają jedynie pozory obecności i zaangażowania. Zastanowimy się, czym różni się autentyczna relacja od szybkiej reakcji, dlaczego nie każdy poruszający obraz budzi empatię oraz w jaki sposób współczesna kultura wizualna organizuje naszą uwagę, emocje i moralną odpowiedzialność. Wykład będzie miał charakter popularyzatorski, ale zostanie oparty na aktualnych badaniach z pogranicza humanistyki, medioznawstwa, pedagogiki medialnej i teorii komunikacji.

Celem wydarzenia jest nie tylko przybliżenie samego pojęcia empatii cyfrowej, lecz także zaproszenie uczestników do namysłu nad tym, jak dziś patrzymy na innych za pośrednictwem ekranów i jak projektujemy komunikację w świecie obrazów. Spotkanie zakończy się krótką dyskusją, która pozwoli wspólnie zastanowić się nad tym, czy w kulturze natychmiastowości i nadmiaru bodźców możliwe jest jeszcze uważne, odpowiedzialne i empatyczne porozumienie.