Białka kojarzą nam się głównie z jedzeniem i budową mięśni, ale w rzeczywistości to mikroskopijne, potężne maszyny, które w naszym organizmie robią absolutnie wszystko – od trawienia po walkę z wirusami. Tak jak z klocków LEGO składamy dowolne konstrukcje, tak naukowcy coraz częściej projektują własne, ulepszone wersje tych maszyn – atom po atomie, na ekranie komputera. Podczas spotkania dowiemy się, dlaczego poszukiwanie nowoczesnych leków i biomateriałów coraz częściej odbywa się na ekranie superkomputera, a nie w szklanej probówce. Krok po kroku zobaczymy, jak wygląda wirtualne laboratorium i dowiemy się:
- Jak maszyna "widzi" chemię? Sprawdzimy, w jaki sposób komputery zamieniają skomplikowane atomy i wiązania chemiczne na zrozumiały dla nich język liczb i współrzędnych 3D.
- Jak zwinąć wirtualne origami? Zobaczymy, w jaki sposób algorytmy (za które niedawno przyznano Nagrodę Nobla!) potrafią przewidzieć idealny, trójwymiarowy kształt projektowanego białka.
- Co dalej z naszym modelem? Wspomnimy krótko o tym, jak w kolejnych krokach naukowcy sprawdzają, czy zaprojektowana cząsteczka pasuje do celu w organizmie na zasadzie "klucza i zamka".

Wykład zabierze Cię na granicę biologii, chemii i informatyki. Pokaże, jak w praktyce wygląda nowoczesna praca badawcza na Politechnice Wrocławskiej. Projektowanie cząsteczek na ekranie komputera to już nie science fiction, to nasza codzienność!