Podczas trzech dni V Festiwalu Nauki ponad trzy tysiące gości odwiedziło wszystkie imprezy przygotowane przez pracowników Wydziału Fizyki i Astronomii UWr.

Jak co roku i tym razem, niemal wszyscy pracownicy Instytutu Astronomicznego zaangażowani byli w przygotowanie i prowadzenie imprez festiwalowych. Wynikało to z dużej ilości i różnorodności przygotowanych propozycji. W każdym dniu Festiwalu można było do nas przyjść już przed południem i ciekawie spędzić czas do późnych godzin wieczornych. Tegoroczna nowość, ciesząca się sporym zainteresowaniem wystawa o historii astronomii wrocławskiej, być może zaskoczyła wielu takimi informacjami jak ta, że Wrocławskie Obserwatorium jest starsze od Uniwersytetu Wrocławskiego o 20 lat, że linia południka znajdująca się w Wieży Matematycznej, będącej pierwszą siedzibą Obserwatorium, jest obecnie zabytkiem na skalę europejską, że jednym z dyrektorów Obserwatorium był odkrywca Neptuna - Johann Gottfried Galle. Na tej samej wystawie zaprezentowaliśmy nasze współczesne przyrządy optyczne biorące w ostatnich latach udział w międzynarodowych misjach badających zaćmienie Słońca.

Jak zwykle poranne obserwacje plam i protuberancji na Słońcu cieszyły się wielkim zainteresowaniem. Wyjaśnienia astronomów, że w chwilach zachmurzenia nie można nic zobaczyć na Słońcu spotykały się z pełnym zrozumieniem naszych wyrobionych już "astronomicznie" gości. Lekkie rozczarowanie innych natychmiast mijało, gdy prowadzono ich do Pawilonu Południkowego, w którym stoją pięknie odnowione, historyczne już instrumenty obserwacyjne.

Tradycyjnie już komputer okazał się znakomitym narzędziem służącym popularyzacji astronomii. Przygotowane i prezentowane przez astronomów pokazy komputerowe mogły zainteresować wszystkich, od wnuka po dziadka. Najmłodsi zafascynowani byli wyglądem planet Układu Słonecznego i ich badaniami. Starsi, przy sąsiednim stanowisku, mogli posłuchać o powstaniu wszystkich ciał w Układzie Słonecznym, o powstaniu samego Słońca i jego roli w istnieniu życia na Ziemi. Na temat istnienia warunków do życia na innych planetach, na temat odkrytych dotąd tajemnic Słońca, na temat kosmicznych sąsiadów Drogi Mlecznej - Obłoków Magellana, itp. opowiadali przez kilka godzin dużym grupom zainteresowanych koledzy przy innych stanowiskach komputerowych.

Wykłady o tematyce astronomicznej, odbywające się w sąsiedniej sali, wyraźnie silnie rozbudzały wyobraźnię i zainteresowanie naszych gości. Wielu z nich, zasiadając o godz. 17:00 do wysłuchania pierwszego wykładu, wstawało z krzesła ok. 21:00 po wysłuchaniu ostatniego z nich. Astronomowie, starając się zaspokoić ciekawość słuchaczy, próbowali w swych wykładach odpowiedzieć na pytania: czy są planety wokół innych słońc? Czy istnieje kraniec Wszechświata? Czy na Marsie jest woda? Co to są czarne dziury? Wykład na ten ostatni temat wzbudził największe zainteresowanie i zgromadził rekordową liczbę słuchaczy, dla których brakło miejsc w sali wykładowej.

Dla najwytrwalszych, których jak się okazało było bardzo wielu, czekała wieczorem jeszcze jedna atrakcja. Pod kopułą, przy teleskopie Clarka-Repsolda, czekali pracownicy proponując nocne pokazy nieba. Nie zawsze pogoda dopisywała, polowano na gwiazdy między chmurami wypytując w tym czasie astronomów o to co, gdzie, kiedy i jakim sprzętem można obserwować na niebie.

Propozycje festiwalowe przygotowane przez fizyków to różnorodne zajęcia, podczas których eksperyment fizyczny wraz z jego teoretycznym wyjaśnieniem dawał obraz wiedzy na temat często na co dzień spotykanych, wydawałoby się, dobrze znanych zjawisk. Rekordową liczbę widzów zgromadził, podobnie jak w poprzednich latach, tzw. Cyrk fizyczny (wielu z gości nie dostało się do sali z braku miejsc). Ten dwukrotnie przedstawiony półtoragodzinny, pełen humoru program, zawierający ciekawe eksperymenty fizyczne, przeprowadzony był w sposób porywający, z wielką fantazją, przy użyciu wielu pomocy naukowych, w tym historycznych, ale działających, przyrządów fizycznych.

Niewiele mniejszym zainteresowaniem cieszyły się audiowizualne pokazy edukacyjne, przygotowane przed Anglików, Mike'a i Wendy Gluyas, a dotyczące zjawisk związanych z dźwiękiem i słuchem. Żywe, ciekawe pokazy Anglików pokazały przy okazji, że język angielski nie stanowi bariery w popularyzacji nauki. Kilkudziesięciu młodych ludzi mogło się na własnej skórze przekonać, że fizyka może być przyjemna, jak głosił tytuł jednych z zajęć. Wynieść z tych zajęć mogli nie tylko sporo wiedzy fizycznej, ale w dosłownym tego słowa znaczeniu - dyskietki z zarejestrowanymi wynikami własnej pracy. Seria wykładów przygotowanych przez fizyków z pewnością zadowoliła wszystkich. Na wszystkich interesujących się doświadczeniami fizycznymi, na dociekliwych, oczekujących uzasadnienia teoretycznego tego, co widzą, czekały wykłady o intrygujących tytułach: Czy fizyk może być radiestetą? Co łączy płatek śniegu z wydobywaniem ropy naftowej? Można było posłuchać o tajemniczym kocie Schroedingera, o kwantowej teleportacji, a także o roli fizyki w postmodernistycznym świecie.

Po trzech dniach Festiwalu wszyscy organizatorzy byli zmęczeni, ale szczęśliwi, że i w tym roku wszystko się udało, a tłumy zadowolonych gości opuściły nas wyraźnie w nadziei, że i w przyszłym roku przygotujemy dla nich coś równie ciekawego.