1. Doroczne Konkursy o HUGONY za osiągnięcia w zakresie zastosowań nauki w gospodarce zostały ustanowione z okazji roku Hugona Steinhausa. Niniejszy Konkurs jest inicjatywą programową Dolnośląskiego Festiwalu Nauki (DFN), pod patronatem Ministra Nauki prof. Michała Kleibera, która ma premiować w środowisku wrocławskim istotne zastosowania nauki w gospodarce, zgodnie z tendencjami w Unii Europejskiej. Współorganizatorem przedsięwzięcia jest Centrum Metod Stochastycznych im. Hugona Steinhausa Politechniki Wrocławskiej (Centrum Steinhausa).
   
   
2. Wyróżnieniem przyznawanym przedstawicielom środowiska naukowego Dolnego Śląska będą statuetki poświęcone wybitnemu matematykowi - prof. Hugonowi Steinhausowi, którego osiągnięcia w zakresie zastosowań matematyki przyniosły mu światową sławę.
   
   
3. W celu nadania Konkursowi o HUGONY odpowiedniego prestiżu i opinii poważnego wyróżnienia naukowego proponujemy wyłanianie co roku 3 laureatów. Wyniki Konkursu będą ogłaszane uroczyście w trakcie DFN.
   
   
4. Konkurs o HUGONY ma charakter zamkniętego konkursu nominacji. Jego pierwszy etap to zgłaszanie kandydatów do dnia 15 czerwca. O nominacje organizatorzy Konkursu zwracają się do wybitnych uczonych uznawanych za autorytety w danej dziedzinie oraz do przedstawicieli biznesu i gospodarki.
   
   
5. Wszystkie zgłoszone w tym trybie kandydatury zostaną następnie ocenione przez Kapitułę Konkursu powołaną przez organizatorów. W skład Kapituły Konkursu wejdą przedstawiciele Kolegium Rektorów Uczelni Wrocławia i Opola, Marszałka i Wojewody Województwa Dolnośląskiego oraz Prezydenta Wrocławia, Środowiskowy Koordynator Dolnośląskiego Festiwalu Nauki i Dyrektor Centrum Steinhausa - przewodniczący Kapituły.
   
   
6. Kapituła podejmuje decyzje o przyznaniu Hugonów przed 31 lipca zwykłą większością głosów, w obecności co najmniej 5 członków, a w przypadku równej ilości głosów decyzję podejmuje przewodniczący.
   
   
7. Zmiany regulaminu Konkursu są zatwierdzane przez ustanawiających Konkurs.
   

SYLWETKA PROFESORA STEINHAUSA

           Hugo Dionizy STEINHAUS (1887-1972) - matematyk, prof. UJK i UWr, współtwórca lwowskiej szkoły analizy funkcjonalnej oraz wrocławskiej szkoły teorii prawdopodobieństwa i zastosowań matematyki. Urodzony w Jaśle 14 stycznia 1887, rozpoczął w 1905 studia na Uniwersytecie we Lwowie. W 1906 przeniósł się do Getyngi, gdzie studiował matematykę. Po studiach wrócił do rodzinnego Jasła. W czasie I wojny światowej służył w artylerii Legionów i pracował w Dyrekcji Odbudowy Kraju w Krakowie i Lwowie. Od 1918 - profesor Uniwersytetu Jana Kazimierza. Odkrywca talentu Stefana Banacha, z którym w 1929 założył czasopismo Studia Mathematica, poświęcone analizie funkcjonalnej. Podczas II wojny światowej ukrywał się w Berdychowie koło Stróż pod przybranym nazwiskiem G. Krochmalny, gdzie zajmował się tajnym nauczaniem.

           Jesienią 1945 przybył do Wrocławia, gdzie stał się jednym z twórców wrocławskiego środowiska naukowego. Był organizatorem i pierwszym dziekanem Wydziału Mat.-Fiz.-Chem. Uniwersytetu i Politechniki Wrocławskiej, sekretarzem generalnym WTN w pierwszej kadencji, później kilkakrotnie prezesem, kierował Katedrą Zastosowań Matematyki w Instytucie Matematyki Uniwersytetu Wrocławskiego oraz Działem Zastosowań Przyrodniczych, Gospodarczych i Technicznych Instytutu Matematycznego PAN. Członek PAU od 1945 i członek rzeczywisty PAN od chwili jej założenia. Doktor h. c. AM we Wrocławiu (1961), UW (1961), UAM (1963), UWr (1965). We Wrocławiu założył 2 czasopisma matematyczne: Collogium Mathematicum (1947) oraz Zastosowania Matematyki (1953; obecnie wychodzi pod nazwą Applicationes Mathematicae).

           Dorobek naukowy Steinhausa to 255 publikacji z zakresu: analizy matematycznej, analizy funkcjonalnej, teorii prawdopodobieństwa, teorii gier oraz zastosowań matematyki. Te ostatnie prace dotyczyły wykorzystania metod matematycznych m.in. w medycynie (dyspersja leukocytów we krwi, efektywność wykrywania nosicielstwa błonicy, lokalizacja obcych ciał za pomocą promieni Roentgena - oryginalny przyrząd introwizor, rozkład chromosomów), technice (zagadnienie taryfy elektrycznej, konstrukcje mostowe o kratownicy hexagonalnej, wyznaczanie środka miedzi sieci telefonicznej, statystyczna kontrola jakości, patent amerykański i polski na introwizor), geografii (wskaźniki zagęszczenia i rozproszenia osiedli, rzeźby terenu, efektywna metoda pomiaru brzegu morskiego), sądownictwie (metoda dochodzenia ojcostwa i alimentów), antropologii (taksonomia wrocławska), ekonometrii (podział pragmatyczny, porównywanie procesów produkcyjnych). Był oryginalnym popularyzatorem matematyki, jego książki Kalejdoskop matematyczny oraz Sto zadań doczekały się wielu wydań i przekładów na języki obce. Celność i zwięzłość cechują liczne aforyzmy, kalambury i dowcipy Steinhausa, a jego tzw. Słownik racjonalny to wynik szczególnego rodzaju gry słów i znaczeń ("ZIEMIA - kula u nogi" czy "GENIUSZ - gen i już"). Wykształcił kilka pokoleń matematyków, którzy zajmowali najwyższe pozycje naukowe w kraju i za granicą, m.in. Marek Kac, Czesław Ryll-Nardzewski, Kazimierz Urbanik. Laureat nagrody PAU (1950), Nagrody Państwowej I stopnia (1951). Swoje bogate życie opisał w książce Wspomnienia i zapiski będącej niezwykłą panoramą intelektualną całej epoki, bo autor pisze nie tylko o sobie, ale i o ludziach, wydarzeniach i polityce.